خدایا کفر نمیگویم

                   پریشانم

چه میخواهی تو از جانم؟!

مرا بی انکه خود خواهم اسیر زندگی کردی

 خداوندا اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی لباس فقر پوشی غرورت را برای تکه نانی به زیر پای نامردان بیاندازی و شب آهسته و خسته تهی دست و زبان بسته به سوی خانه باز آیی زمین و آسمان را کفر می گویی

                                نمیگویی؟!

خداوندا اگر در روز گرماخیز تابستان تنت بر سایه ی دیوار بگشایی لبت بر کاسه ی مسی قیراندود بگذاری و قدری آنطرفتر عمارتهای مرمرین بینی و اعصابت برای سکه ای این سو و آن سو در روان باشد زمین و آسمان را کفر می گویی

                                نمیگویی؟!

    خداوندا

              اگر روزی بشر گردی ز حال بندگانت باخبر گردی پشیمان 

                        میشوی از قصه خلقت

                                            از این بودن 

                                                    از این بدعت

     خداوندا تو میدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار 

       است

                  چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و ازاحساس

                                                           سرشار است...                  

ای مسافر ! ای جدا ناشدنی ! گامت را آرام تر بردار ! از برم آرام تر بگذر ! تا به کام دل ببینمت بگذار از اشک سرخ گذرگاهت را چراغان کنم..
آه ! که نمیدانی ... سفرت روح مرا به دو نیم می کند ... و شگفتا که زیستن با نیمی از روح تن را می فرساید...
بگذار بدرقه کنم واپسین لبخندت را و آخرین نگاه فریبنده ات را...
مسافر من ! آنگاه که می روی کمی هم واپس نگر باش با من سخنی بگو . مگذار یکباره از پا در افتم ... فراق صاعقه وار را بر نمی تابم...
جدایی را لحظه لحظه به من بیاموز... آرام تر بگذر...
وداع طوفان می آفریند... اگر فریاد رعد را در طوفان وداع نمی شنوی ؟! باران هنگام طوفان را که می بینی ...!!! آری باران اشک بی طاقتم را که می نگری ... !
من چه کنم ؟ تو پرواز می کنی و من پایم به زمین بسته است...
ای پرنده ! دست خدا به همراهت...
دست خدا به همراهت.
ممنون از صاحب نامه

این مطلب از طرف یه دوست برام فرستاده شده.نظر من اینه که قشنگ بود.شما چی؟؟؟

تاریخ پست اخرمو که دیدم رفتم تو فکر!!! چقدر زود گذشت. انگار همین دیروز بود.ای بابا کجا بودی میلاد این همه مدت؟؟؟ یعنی منم داشتم دور خودم می چرخیدم؟؟؟

این شعر اومد به ذهنم الان:

روزها فکر من اینست و همه شب سخنم/که چرا غافل از احوال خویشتنم

به کجا امده ام امدنم بهر چه بود/ به کجا میروم و ننمایی وطنم

 بچه ها شما هم معتقد هستین به این شعر ؟؟؟

ادم به زمین امد/این حادثه رویا نیست

این واقعه ی بی تکرار/عشق است معما نیست 

خواب دیدم در ساحل با خدا قدم می زدم...

بر پهنای آسمان صحنه هایی از زندگی ام برق می زد...

درهر صحنه دو جفت پا روی شن دیدم. یکی متعلق به من و دیگری متعلق به خدا...

وقتی آخرین صحنه در مقابلم برق زد به پشت سر و به جای پاهای روی شن نگاه کردم.

متوجه شدم که چندین بار در طول مسیر زندگی ام گاهی فقط یک جفت جای پا روی شن بوده است...

همچنین متوجه شدم که این درسخت ترین و غمگین ترین دوران زندگی ام بوده است...

این موضوع واقعا برایم ناراحت کننده بود و درباره اش از خدا سوال کردم:

خدایا تو گفتی اگر به دنبال تو بیایم در تمام راه با من خواهی بود ولی دیدم که در سختترین لحظات زندگی ام فقط یک جفت جای پا وجود داشت. نمیدانم چرا هنگامی که بیش از هر وقت دیگر به تو نیاز داشتم مرا تنها گذاشتی.

خدا پاسخ داد: عزیز دلم من در کنارت هستم و هرگز تنهایت نخواهم گذاشت.

اگر درآزمون ها و رنج ها فقط یک جفت جای پا دیدی آن زمانی بود که تو را در آغوشم حمل می کردم.

پسرکی از مادرش پرسید:مادر چرا گریه می کنی؟

مادر فرزندش را در آغوش کشید و گفت: نمیدانم عزیزم.

پسرک نزد پدرش رفت و گفت:پدر!چرا مادر همیشه گریه می کند؟ اوچه می خواهد؟

پدرش تنها دلیلی که به ذهنش می رسید این بود:همه ی زن ها گریه می کنند.بی هیچ دلیلی!

پسرک تعجب کرد ولی هنوز نمیدانست چرا زن ها خیلی راحت به گریه می افتند.

یکشب درخواب دید که درحال صحبت کردن با خداست. از خدا پرسید: خدایا چرا زن ها اینهمه گریه می کنند؟!

خدا جواب داد :من زنرا بشکل خاصی آفریده ام. به شانه های او قدرتی داده ام تا بتواند سنگینی زمین را تحمل کند. به بدنش قدرتی داده ام تا بتواند درد زایمان را تاب بیاورد. به دستانش قدرتی داده ام که حتی اگر تمام کسانش دست از کار بکشند او به کار ادامه بدهد. به او احساسی داده ام تا با تمام وجود به فرزندانش عشق بورزد حتی اگر او را هزاران بار اذیت کنند. به او قلبی داده ام تا همسرش را دوست بدارد از خطاهایش بگذرد وهمواره در کنار او باشد و به او اشکی دادم تا هر هنگام خواست فرو بریزد. من این اشک را منحصرا برای او خلق کرد ه ام تا هر هنگام نیاز داشت بتواند از آن استفاده کند. زیبایی یک زن در لباس مو و یا اندامش نیست. زیبایی زن را باید در چشمانش جستوجو کرد. زیرا  تنها راه ورود به قلبش آنجاست!!!

نییایش دخترانه

ولی خیلی کمن اونایی که چیزی رو از خدا بخوان که باید بخوان!

روزقسمت

روز قسمت بود .خدا هستی را قسمت می کرد.

خدا گفت چیزی از من بخواهید هرچه که باشد شما را خواهم داد .سهمتان را ازهستی از من طلب کنید.هرچه که باشد شما را خواهم داد زیرا که خدا بسیار بخشنده است.

و هرکه آمد چیزی خواست.

یکی بالی برای پریدن و دیگری پایی برای دویدن

یکی جثه ای بزرگ خواست و آن یکی چشمانی تیز.

یکی ثروت خواست و دیگری آرامش.

یکی دریا را انتخاب کرد یکی زمین را و دیگری آسمان را.

دراین میان کرمی کوچک جلو آمد و به خدا گفت: من چیز زیادی از این هستی نمی خواهم نه چشمانی تیز نه جثه ای بزرگ نه بالی و نه پایی نه ثروت و نه قدرت .تنها کمی ازخودت آری تنها کمی ازخودت را به من بده! درخواست کرم کوچک برای هستی غریب بود.همگان را سکوت فرا گرفت.

 خدا کمی نور به او داد و نام او کرم شب تاب شد.

خدا گفت:آنکه نوری با خود دارد بزرگ است حتی اگر به قدر ذره ای باشد

تو حالا همان خورشیدی که گاهی زیر برگ کوچکی پنهان میشوی.

و رو به دیگران کرد و گفت :کاش می دانستید که این کرم کوچک بهترین را خواست.

زیرا که...

از خدا جز خدا نباید خواست.

هزاران سال است که او می تابد .روی دامن هستی می تابد .وقتی ماه و ستاره نیست چراغ کرم شب تاب روشن است و کسی نمیداند که این همان نوری است که روزی خدا آنرا به کرمی کوچک بخشیده است.

پرنده برشانه های انسان نشست.انسان با تعجب رو به او کرد و گفت:

_من درخت نیستم.تو نمیتوانی روی شانه ی من آشیانه بسازی.

پرنده گفت:

_من فرق درختها وآدمها را خوب می دانم اما گاهی پرنده ها و انسانها را اشتباه می گیرم!

انسان خندید وبنظرش این بزرگترین اشتباه ممکن بود.

پرنده گفت:

راستی چرا پرواز را کنار گذاشتی؟

انسان منظور پرنده را نفهمید وبازهم خندید...

پرنده گفت:

_نمی دانی در آسمان جای تو چقدرخالی است.

انسان دیگرنخندید انگار ته ته خاطراتش چیزی را به یاد آورد چیزی که نمی دانست چیست.شاید یک آبی دور یک اوج دوست داشتنی....

پرنده گفت:

غیرازتو پرنده های دیگری را هم می شناسم که پرزدن از یادشان رفته است.درست است که پرواز برای یک پرنده ضرورت دارد اما اگر تمرین نکند فراموشش می شود.

پرنده این را گفت و پرزد.انسان رد پرنده را دنبال کرد تا اینکه چشمش به یک آبی بزرگ افتاد و به یاد آورد روزی نام این آبی بزرگ آسمان بود و چیزی شبیه دلتنگی در دلش موج زد.

آنوقت خدا برشانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت:

_یادت می آید تو را با دو بال دو پا آفریدم؟زمین و آسمان هردو برای تو بود.اما تو آسمان را ندیدی . راستی عزیزدلم بالهایت را کجا جا گذاشتی؟

انسان دست برشانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد.آنگاه سردرآغوش خدا گذاشت و تلخ گریست.

ماه رمضان ماه خدا بر شما مبارک

تقدیم به تمامی کسانی که زشت می بینند:

قشنگ کوچک

گفت:کسی دوستم ندارد.میدانی که چقدرسخت است اینکه کسی دوستت نداشته باشد؟ تو برای  دوست داشتن بود که جهان را ساختی.حتی تو هم بدون دوست داشتن...

خداهیچ نگفت.

گفت:به پاهایم نگاه کن!ببین چقدرچندش آوراست.چشم ها را آزار می دهد.دنیا را کثیف میکنم.آدمهایت ازمن می ترسند مرا می کشند برای اینکه زشتم.زشتی جرم من است...

خداهیچ نگفت.

گفت:این دنیا فقط مال قشنگ هاست.مال گل ها و پروانه ها مال قاصدک ها.مال من نیست.

ودیگرهیچ نگفت!

خدا گفت:چرامال توهم هست.دوست داشتن یک گل دوست داشتن پروانه یا قاصدک کار چندانی نیست.اما دوست داشتن یک سوسک...دوست داشتن تو کاردشواری است.

دوست داشتن کاری است آموختنی وهمه کس رنج آموختن را نمی برد .ببخش کسی راکه تو را دوست ندارد زیرا که هنوزمومن نیست زیرا که هنوزدوست داشتن را نیاموخته.اوابتدای راه است!

مومن همه را دوست می دارد زیرا همه ازمن است من زیبایم.زشتی درچشمهاست.

حالا قشنگ کوچکم نزدیکتر بیا وغمگین نباش.

قشنگ کوچک نزد خد ارفت و دیگرهیچگاه نیندیشید که نازیباست.

خدای من اگرمن بدم

              تو رابنده های خوب فراوان است

اما اگر تو مدارا نکنی

              مرا خدای دیگر کجاست؟؟؟

از تو دوست عزیزخواهش می کنم که این مطلبم تا آخر بخونی. تا آخر آخرش:

امروز صبح که از خواب بیدارشدم دیدم یه نامه روی طاقچه اتاقمه.کنجکاو شدم که بخونمش ولی  باید میرفتم دانشگاه و وقت نداشتم.نامه را برداشتم تا شاید تو دانشگاه فرصت کنم بخونمش.اما اینقدربا درس وبچه ها سرگرم شدم که کلا یادم رفت!خلاصه تا اینکه موقع خواب ازخستگی زیاد سریع خوابم برد. گذشت وگذشت تا اینکه چند روز بعد یهو یاد نامه افتادم. .سریع برداشتمش و شروع کردم به خوندنش.بعد ازخوندن نامه های های به حال خودم گریه کردم!!!

 همون لحظه عهد کردم که نامم تو وبلاگ بنویسم تا شاید شما هم دلتون به حال من بسوزه وبه حال من گریه کنین.

نامه ای از طرف...

امروزصبح که ازخواب بیدارشدی نگاهت می کردم و امیدوار بودم که با من حرف بزنی حتی برای چند کلمه.نظرمرا بپرسی یا برای اتفاق خوبی که دیروز برات افتاد ازمن تشکرکنی.اما متوجه شدم که خیلی مشغولی مشغول انتخاب لباسی که میخواستی بپوشی.وقتی داشتی این طرف وآنطرف میدویدی تا حاضر شوی فکر میکردم چند دقیقه وقت داری که بایستی وبه من بگویی:سلام. اما توخیلی مشغول بودی .یکبار مجبورشدی مدت یک ربع جلوی آیینه بشینی!!! بعد دیدمت که ازجا پریدی خیال کردم میخواهی با من صحبت کنی اما به طرف تلفن دویدی ودرعوض به دوستت زنگ زدی تا ازآخرین شایعات باخبرشوی. تمام روزبا صبوری منتظرت بودم اما با اونهمه کارهای مختلف گمان می کنم که اصلا وقت نداشتی که با من حرف بزنی.متوجه شدم قبل ازغذاخوردن هی اطرافت را نگاه میکنی .شاید چون خجالت میکشیدی با من حرف بزنی سرت را بسوی من خم نکردی.تو به خانه رفتی وبنظر میرسید که هنوز کارهایی برای انجام دادن داری! بعد ازانجام دادن چند کار تلویزیون را روشن کردی.نمیدانم تلویزیون را دوست داری یا نه ؟ تو هرروزمدت زیادی از وقتت را جلوی آن می گذرانی درحالی که درباره هیچ چیز فکر نمیکنی  و فقط از برنامه هایش لذت میبری...بازهم صبورانه انتظارت راکشیدم وتو درحالیکه تلویزیون را نگاه می کردی شام خوردی و بازهم با من صحبت نکردی.موقع خواب...فکرکنم خیلی خسته بودی.بعد ازاینکه به رختخواب رفت فورا خوابت برد.اشکالی ندارد .احتمالا متوجه نشدی که من همیشه درکنارت هستم وبرای کمک به تو آماده ام.من بیش از آنچه تو فکرش را بکنی صبورم. من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم.منتظر یک سرتکان دادن دعا فکر یاگوشه ای از قلبت که متشکرباشد!عزیزمن خیلی سخت است که یک مکالمه ی یکطرفه داشته باشی نه؟؟؟عیبی نداره من بازهم منتظرت میمانم.

با انتظاری سراسر پر ازعشق به تو...

به امید آنکه شاید فردا کمی هم به من وقت بدهی.اگر نه عیبی ندارد.میفهمم وهنوز هم دوستت دارم.مراقب خودت باش عزیزمن...

دوست ودوست دارت:خدا

حالا من از شما کمک میخوام.میخوام بدونم اگه "خدای نکرده"این نامه برای شما هم بیاد جواب فرستندش چی می دین؟؟